© David Westling 2014-2018
David Westling

Flash Fictie Vrijdag

Vanaf december 2016 post David Westling iedere vrijdag een origineel flash fictie-verhaal op zijn Twitter-account. Volg @Westling_David op Twitter om direct op de hoogte te zijn als er een nieuw extreem kort verhaal - nog steeds in 140 tekens of minder - van zijn hand verschijnt. Onderstaand een verzameling van zijn gepubliceerde flash fictie.  #100 Minder is meer, was de schrijver verteld – niet andersom, al kostte het hem veel meer tijd om te blijven tweeten in 140 tekens of minder. (26-10-2018) #99 Een brief voor de koning! Een brief...! Toen de beveiliging het poststuk eindelijk vrijgaf was de magische inkt aan de binnenkant opgelost. (19-10-2018) #98 Donker was het pad door de tuin, maar zoet de ontvangst in de boomhut, waar we stiekem limonade dronken. Wat niemand zag, deerde niemand. (12-10-2018) #97 Haar favoriete knuffel werd gisteren dertig. De tijd en zes jaloerse katten hadden hun sporen nagelaten, al kon Rex dat zelf niet meer zien. (05-10-2018) #96 De Delfts blauwe tegels waren niet geheel haar smaak maar pasten bij de keuken. Zo had ze ooit bij haar kinderen haar echtgenoot uitgezocht. (28-09-2018) #95 De beroerte had pa nogal veranderd. Hij kon zichzelf niet eens meer een borrel inschenken. Gelukkig werd hij ook nooit meer handtastelijk. (21-09-2018) #94 Het bord Omleiding liet hem kermen. Hij had beloofd recht naar huis te gaan en zijn vrouw vertrouwde zijn rittenregistratie niet eens meer. (14-09-2018) #93 Hij ging als eerste de berg op en keerde als laatste terug. Onderweg at hij wilde bramen, vond hij God en bijna de dood. (07-09-2018) #92 De inbraak in zijn huis laat hem niet langer koud. Dankzij een bevriende heler zit hij er warmpjes bij, maar nu wil iemand hem zien branden. (31-08-2018) #91 Ze gingen boos de stad in en kwamen terug met een luipaardgekko en een Somalische egel. Had pa hen maar moeten trakteren op de dierentuin. (24-08-2018) #90 Ze droomde van een donkere prins op een wit paard. Ze hield van contrast, meer nog dan van sprookjes. Ze was haar grauwe bestaan moe. (17-08-2018) #89 We riepen als kwajongens dubieuze dingen door het trappenhuis, lachten vals en morsten wijn en chips. Onze kinderen schaamden zich diep. (10-08-2018) #88 Hij was zo’n kluns dat hij van IKEA-bouwpakketten misvormde, totaal onbruikbare meubels maakte. Maar zijn zusje noemde hem een kunstenaar. (03-08-2018) #87 Ze fladderde als een vogel om haar moeders benen. Kirren kon ze al, vliegen niet. Het vergde nog wat oefening voor ze het nest kon verlaten. (27-07-2018) #86 Het nummer dat hij had gescoord was hem al vaag bekend voorgekomen. Maar het kwartje viel pas toen hij belde: het was van de Depressielijn. (20-07-2018) #85 Hij had altijd eens van een balkon willen springen, bij wijze van stunt, en dan landen in het zwembad – niet in het pierenbadje ernaast. (13-07-2018) #84 Trots toonde de miljonair zijn nieuwste bolide aan zijn vrouw. Een prachtig schaalmodel, nietwaar? Mocht hij een levensgroot model kopen? (06-07-2018) #83 ‘Gratis snoepje voor mooie dames?’ zei de strandventer. Fay durfde het aan, Tina zoals gewoonlijk niet. Zij getuigde later in de rechtbank. (29-06-2018) #82 Hij draaide de globe net zo lang tot Nederland onder zijn vinger uitkwam. Kon hij zeggen dat het lot hem ook deze zomer in eigen land hield. (22-06-2018) #81 Leo bezorgde handgeschreven liefdesbrieven met een retouradres. Zijn hoop een brief terug te krijgen werd vervuld door de hond van de buren. (15-06-2018) #80 Voetbal is een volkssport, verklaarde de prins na zijn kolderieke doelpoging. Het spreekt voor zich dat ik uitblink in andere sporten. (08-06-2018) #79 Ze stoof over de stapstenen alsof haar leven ervan afhing. Of dat echt zo was, liet zich moeilijk raden met een pitbull als toeschouwer. (01-06-2018) #78 Het klateren van de regendouche werd overstemd door de onvaste, sleetse bariton van haar man. Emmy’s hoortoestel had ongewilde bijwerkingen. (25-05-2018) #77 Ze had haar hele inboedel verzameld bij kringloopwinkels. Ze weigerde simpelweg veel te betalen. Ze sponsorde iedere vrijdag het casino al. (18-05-2018) #76 Hugo vond dat het tijd werd om zijn kinderen voor de leeuwen te gooien. Niet letterlijk natuurlijk, daar paste hij wel mee op. (11-05-2018) #75 Hij zou deze baan opzeggen zodra hij iets beters vond. Dat zei hij decennia geleden met jeugdige bluf. Nu gaat hij gedwongen met pensioen. (04-05-2018) #74 Het fort was van karton en de drank smaakte naar limonade. Maar wie het probeerde te veroveren werd met stenen onthaald. (27-04-2018) #73 Het was bij de lachspiegels dat ze haar uiterlijk tenslotte accepteerde. Haar zus had gelijk: ze had er zoveel vreemder kunnen uitzien. (20-04-2018) #72 ‘O wee, de zee is drooggevallen!’ riep mijn zoontje. ‘Dat wordt “eb” genoemd,’ mompelde ik, voor ik opkeek en schrok, want hij had gelijk. (13-04-2018) #71 Ze weigerde te geloven dat haar held was gestorven, dus leefde hij voort, voor haar geestesoog, totdat de techniek meer mogelijk maakte. (06-04-2018) #70 De Paashaas had een hekel aan zijn werk gekregen. Maar hij bleef het doen, na bedreigingen. Hij wilde niet met eieren worden bekogeld. (31-03-2018) #69 Eens daverden er enorme kuddes wilde bizons over de grote vlakten. Daar zijn geen foto’s meer van te maken, dus wie geeft er nog iets om? (24-03-2018) #68 Haar vriendinnen vinden haar hopeloos ouderwets. Ze leest boeken – zelfs op papier! – en stuurt nog steeds tweets van maximaal 140 tekens. (17-03-2018) #67 De berg, noch de sneeuw en kou hadden hem verslagen. Het waren de stoeltjeslift aan de andere kant van de berg en een skiër die hem nekten. (10-03-2018) #66 Zij las de krant van achter naar voren. Hij keek alleen plaatjes. Het nieuws verzonnen ze erbij. (02-03-2018) #65 Zijn vorige pennenvrucht stal het hart van een miljonairsdochter. Nu heeft hij een writer’s block; een gouden pen bemoeilijkt het werk? (23-02-2018) #64 Voor haar vijfenzestigste verjaardag wil ze geen boek, boeket of ‘bijzonder’ cadeau. Alleen een Altijd Vrij ov-jaarabonnement. (16-02-2018) #63 Kelsey is een korteafstandsloopster. Voorlopig blijft ze dat, want het touw om haar middel en de spijl van haar ledikant is niet langer. (09-02-2018) #62 We hebben altijd Parijs nog, zei ze en knipoogde. Hij dacht aan zijn vrije jaren in Australië en had liever een zoon gehad, genaamd Sydney. (02-02-2018) #61 Hij hield alleen van ijs en koffiebonen, mijn sneeuwpop. Ouder dan een paar weken is hij niet geworden. (26-01-2018) #60 Verjaardagen, uitvaarten en periodieke tandartscontroles stemden hem somber. Ze benadrukten de verstreken tijd en de gaten in zijn geheugen. (19-01-2018) #59 Nu ze boodschappen moest doen voor haar hoogbejaarde schoonouders wist ze het eindelijk zeker: ze hadden een drankprobleem. (12-01-2018) #58 De bouw van zijn huis was zo vertraagd dat hij er in een golfplaten hut naast woonde. Hij betaalde al lang hypotheek. De grond was van hem! (05-01-2018) #57 De douane doorzocht iedere koffer, behalve de hare, want die was denkbeeldig. Gelukkig hoefde ze niet te vertellen wat erin zat. (29-12-2017) #56 Terwijl hij zijn autobiografie las, vroeg hij zich af wie hij de meeste leugens had verteld: zijn ghostwriter of zichzelf? (22-12-2017) #55 Mistroostig bekeek hij het resultaat van zijn schilderwerk. Toen dacht hij: dit is kunst. Laat anderen maar duiden wat het voorstelt. (15-12-2017) #54 Zomer was warm en bekoorlijk, Herfst laat en wispelturig. Winter gedroeg zich meteen zo onguur dat Lente zich voorlopig gedeisd hield. (08-12-2017) #53 Alle inwoners droegen een mondkapje. Amy snapte niet waarom. Tot iemand zijn kapje omlaag trok en haar uitschold omdat ze geen kapje droeg. (01-12-2017) #52 Joe liet zijn vrouw graag het vuile werk opknappen. Dat vond ze erger dan gedacht, want nu zit hij alleen tussen het afval en ongedierte. (24-11-2017) #51 Plots was de huilbaby stil. Zou het zijn stembanden hebben bezeerd? vroegen de buren elkaar. Of zou er iets onomkeerbaars zijn gebeurd? (17-11-2017) #50 Op de stoel tegenover haar ziekenhuisbed zat een koningspinguïn met een rode jas aan. Nee, ze was niet gek: de dokter zag de pinguïn ook. (10-11-2017) #49 Niets dan goeds over de doden, zegt men. En gratie voor hen die echt niet meer weten wat ze hebben misdaan nu ook hun geheugen verknipt is? (03-11-2017) #48 ‘Ik adviseer u minstens één goed boek per week te lezen,’ zei de dokter tegen de auteur. ‘Kunt u mij iets aanbevelen uit uw eigen oeuvre?’ (27-10-2017) #47 Na een omtrekkende beweging die vijf jaar duurde vroeg hij haar ten huwelijk. Erdoor overrompeld wees ze hem af. (20-10-2017) #46 Van jongs af aan was hij afgetroefd door zijn oudere broer. Toen ze voor hun wandaden werden gepakt kreeg hij 15 jaar, broerlief levenslang. (13-10-2017) #45 De lezing over gezonde voeding smaakte naar meer. Op weg naar huis trakteerde ze haar knorrende maag op haar favoriete fastfoodrestaurant. (06-10-2017) #44 Het scheve huisje werd zo verklaard: de maker had per ongeluk zijn duimstok doormidden gezaagd en daarna vertrouwd op zijn timmermansoog. (29-09-2017) #43 Heimelijk hadden de muren van de kamer hen ingesloten. Ze hadden er geen oog voor, evenmin als voor elkaar. Het beeldscherm verblindde hen. (22-09-2017) #42 ‘Luister niet naar de andere stemmen in je hoofd,’ fluisterde ze me in. ‘Luister alleen naar mij.’ (15-09-2017) #41 Het driegangendiner viel hen vies tegen. Hij weigerde ervoor te betalen. Haar wraak was zoeter: een vernietigende recensie op internet. (08-09-2017) #40 Zijn onvermogen om iets van het leven te maken had hem gebroken. Op een dag besloot hij de levens te claimen die hij zelf niet had geleid. (01-09-2017) #39 Hij voelde zich bezwaard als hij aan de onbetaalde boetes dacht. Maar eenmaal in zijn Porsche keek hij niet op tien kilometer meer of minder. (25-08-2017) #38 Steeds keek hij achterom, bang dat het verleden hem zou bijhalen. Na twee weken op de vlucht kwam hij uitgeteld thuis, met hevige nekpijn. (18-08-2017) #37 ‘Als je je goed gedraagt,’ zei hij, ‘gaan we op tijd weg. Zo niet, we blijven hangen tot in de vroege uurtjes.’ Werkt het echt zo? dacht ze. (11-08-2017) #36 Ze had het brood en de wijn louter willen lenen, zei ze tegen de bewaker. Terwijl ze wachten op de politie probeerde ze een sigaret bietsen. (04-08-2017) #35 De tv in de woonkamer was volgens zijn zoon een vooroorlogs model. Van welke oorlog kon niet worden bepaald, zo veel had hij er verslagen. (28-07-2017) #34 Aan de ronde tafel zaten drie ridders, een koning en een astronaut. Geschiedenis wordt geschreven door overwinnaars, herschapen in kunst. (21-07-2017) #33 Elke dinsdagavond om stipt acht uur belde hij zijn oude kameraad. Dat deed hij al 57 jaar. De laatste weken nam Robert echter niet meer op. (14-07-2017) #32 In de tuin ging zijn eindexamenfeest maar door. Binnen probeerde zijn moeder haar woedende vriend ervan te weerhouden de politie te bellen. (07-07-2017) #31 Toen hij over de pas aangelegde stoep naar zijn nieuwbouwhuis liep, voelde hij zich een rijk man. De hypotheek met woekerrente daargelaten. (30-06-2017) #30 Ze hadden hem laten gaan, de jongen die hun zoontje had verminkt, want ze geloofden niet in een oog voor een oog. (23-06-2017) #29 Op de camping had haar moeder een haat-liefdeverhouding met de buitenlandse kinderen. Ze verstond hun gejengel niet, wat ook intrigeerde. (16-06-2017) #28 Tegen de stroming in zwemmen lukte niet voor langere tijd. Daarom liet hij zich maar afdrijven naar de kalme wateren der berusting. (09-06-2017) #27 Toen hij de winnende goal in de derby scoorde, wist hij al dat hij er zelf meer last dan plezier van zou hebben. Hij had het eerder geflikt. (02-06-2017) #26 De oude man groette de postbode vanachter zijn deur. Tenzij de buurjongen belletje kwam trekken, zou hij pas morgen weer een woord spreken. (26-05-2017) #25 Over smaak valt niet te twisten, placht hun vader te zeggen. Bij het verdelen van zijn platencollectie bewezen ze met verve zijn ongelijk. (19-05-2017) #24 De lente stond symbool voor nieuw leven. Maanden na zijn scheiding had Jay eindelijk het gevoel dat hij misschien weer tot bloei kon komen. (12-05-2017) #23 Bij het vredesmonument zat een man met een baard die tot de grond reikte. Hij had beloofd zich pas te scheren als alle oorlogen over waren. (05-05-2017) #22 De invalide vrouw liet haar portemonnee vallen. Omgeven door vele mensen raapte een hond het op en gaf het terug. Een aai was zijn beloning. (28-04-2017) #21 Het eten was aangebrand, zoals vaker in het tehuis. Ditmaal zei hij er iets van. Hij werd naar bed gestuurd voordat hij een hap kon nemen. (21-04-2017) #20 De maan lonkte. Het zicht moet daar prachtig zijn, dacht Pluto. Blaffend sprong hij van het balkon, en liep een nieuwe hersenschudding op. (14-04-2017) #19 Ze raapte zijn trouwring op, die van het nachtkastje was gevallen. Het kleinood in haar palm scheen opeens belangrijker dan zijn lust. (07-04-2017) #18 Hij was sneller dan het licht, maar langzamer dan zijn schaduw. Iets was er fout gegaan – vermoedelijk met de Special Effects. (31-03-2017) #17 Elsie heette de overledene, en het enige wat hij nog van haar herinnerde was haar verraad van hun boomhut, ruim tachtig jaar geleden. (24-03-2017) #16 Toen de sneeuw begon te smelten waren de overvallers opgelucht. Eindelijk konden ze ontsnappen aan elkaars verderfelijke gezelschap. (17-03-2017) #15 Hij slentert graag over de markt, tussen de exotische geuren, spullen en mensen. Hij houdt van multicultureel, maar niet te dicht bij huis. (10-03-2017) #14 De derde planeet vanaf de zogenaamde zon leek Hen geschikt voor een langdurig experiment. Iets als de evolutietheorie? (03-03-2017) #13 ‘Uit liefde,’ zei hij tegen de psychologe, ‘maak ik in de woestijn een sneeuwengel voor jou.’ ‘Hoe voel je je daarbij?’ vroegen ze tegelijk. (24-02-2017) #12 Op het doek zijn Jack en Jamie gelukzalig vereeuwigd. Hoe surrealistisch het nu ook lijkt, het schilderij was waarheidsgetrouw. (17-02-2017) #11 Huizen onder water, bootjes in de straten. Nu de toeristen nog, dan dopen we onze stad om tot Nieuw-Venetië. Al ontvang ik liever noodhulp. (10-02-2017) #10 De cadans van de trein maakt haar soezerig. Even later is ze vertrokken naar de bestemming van haar dromen. En wie daar op haar wacht. (03-02-2017) #9 Ze schrok toen ze ’s nachts iemand aan de keukentafel zag zitten. Het is papa maar, had ze kunnen denken, maar in dit huis lag dat anders. (27-01-2017) #8 Petrus vroeg aan de wachtenden: ‘Willen enkel degenen die onschuldig zijn aan ongeloof naar voren komen? We hebben een capaciteitsprobleem.’ (20-01-2017) #7 Het monster onder bed hield zich al enige tijd gedeisd. De nieuwe tijgersloffen, een maatje groter dan de vorige, stonden dapper op wacht. (13-01-2017) #6 Met zijn hoortoestel ving hij meer op dan hij wenste. In elk geval kon hij de welwillende studenten op de eerste rijen weer verstaan. (06-01-2017) #5 Buiten barst het vuurwerk los, binnen eindigt de stilte. ‘Gelukkig Nieuwjaar, Mae,’ zegt ze. ‘Gelukkig Nieuwjaar, Mae,’ echoot haar papegaai. (30-12-2016) #4 De Kerstman glimlachte naar de kleine jongen en overhandigde hem zijn cadeau. Verheugd vroeg het kereltje: ‘Komt u ook op mijn verjaardag?’ (23-12-2016) #3 De jongen en het meisje pasten perfect bij elkaar. Waren ze voor elkaar gemaakt? (16-12-2016) #2 ‘Hier,’ zei vader tegen zijn aan deathmetal verslaafde zoon, zijn koptelefoon aanreikend. ‘Zo klinkt echte muziek.’ De jongen hoorde niets. (09-12-2016) #1 Het tapijt in de wachtkamer van de dokter heeft een doolhofpatroon. We hebben de behandelkamer nooit bereikt. (02-12-2016)
Officiële website
Flash Fictie
Home Nieuws Boeken Flash Fictie Recensies Over David Contact Flash Fictie